O fungo entre os dedos dos pés é causado por microorganismos parasitos. Os principais axentes causantes das enfermidades da pel son dermatofitos, fungos parecidos a lévedos e mofos. A micose maniféstase por descamación, coceira intensa, cheiro desagradable e engrosamento da pel. Para diagnosticar fungos na zona interdixital, utilízase un exame microscópico e luminiscente.
Causas dos fungos interdixitais e factores de risco
O fungo interdixital é o nome xeral dun grupo de enfermidades fúngicas (micóticas) que afectan a pel entre os dedos. Son provocados por representantes da microflora oportunista e patóxena. Os principais axentes causantes da micose inclúen fungos do xénero:
- Trichophyton;
- Candida;
- Microsporum;
- Epidermofitón.
A infección ocorre por contacto e contacto doméstico con superficies contaminadas con esporas de fungos.
Os hábitats favoritos da flora fúngica son:
- bancos de vestiarios públicos;
- duchas en piscinas;
- alfombras;
- zapatos pechados.
A infección da zona interdixital obsérvase cunha diminución da defensa inmune. A micose vese favorecida por:
- diabetes mellitus;
- neglixencia das normas sanitarias e hixiénicas;
- visitas regulares a baños e saunas;
- aumento da sudoración dos pés;
- distonía vexetativo-vascular;
- deficiencia de vitaminas e minerais;
- pés planos;
- patoloxías sanguíneas;
- condicións de deficiencia de ferro.
Os puntos de entrada dos fungos son abrasións, gretas, feridas, arañazos e queimaduras. A micose é diagnosticada dúas veces máis frecuentemente nos homes. Máis do 80% deles usa calzado pechado mesmo no verán. A suor que se acumula nos espazos interdixitais é un ambiente favorable para a proliferación de candida, aspergillus e trichophyton.
Síntomas de fungo no dedo do pé
O que parece o fungo nos pés depende de varios factores: o axente causante da infección, a forma de dermatomicose. As manifestacións primarias características da enfermidade inclúen:
- comezón e vermelhidão da zona interdixital;
- inchazo e descamación da pel;
- cheiro desagradable.
Se se ignora o problema, a flora fúngica penetra profundamente na pel. O afrouxamento da capa externa da epiderme crea condicións para a adición de infeccións secundarias. A dermatomicose avanzada maniféstase polos seguintes síntomas:
- erupcións alérxicas na zona dos dedos;
- pústulas na zona interdixital;
- aumento da dor despois da ducha;
- revestimento esbrancuxado e erupción do cueiro na zona afectada;
- ulceración da pel e hemorraxia.
Nas persoas con inmunidade débil, a micose progresa rapidamente. Nas zonas afectadas aparecen fendas profundas, nas que entran bacterias patóxenas. Dor severa, vermelhidão e inflamación purulenta indican a adición dunha infección secundaria.
Como tratar o fungo entre os dedos: medicamentos da farmacia
Unha fungo entre os dedos dos pés require un tratamento a longo prazo con axentes antifúngicos. Na primeira fase da micose utilízanse remedios locais: aerosois, xeles, cremas, linimentos. Se a infección se estende ás uñas e aos pés, tome antimicóticos sistémicos en forma de cápsulas e comprimidos. A duración da terapia varía de 1 a 6 meses ou máis.
For topical use
A micose interdixital dos pés trátase con axentes antifúngicos, que conteñen:
- clotrimazol;
- econazol;
- terbinafina;
- levorin;
- ketoconazol;
- Naftifine.
Os seguintes preparados farmacéuticos úsanse para tratar as áreas afectadas:
- Crema a base de terbinafina que destrúe os patóxenos da micose da pel, cabelo e uñas. Úsase para tratar a pel entre os dedos 2 veces ao día.
- Unha crema con bifonazol que destrúe a flora patóxena na pel lisa. Fregue na zona interdixital dos pés unha vez ao día antes de durmir.
- Pomada con ketoconazol, eficaz no tratamento da micose nas pernas e dobras da pel. Aplicar sobre as zonas afectadas e 2 cm de pel sa ao seu redor unha vez ao día.
- Crema con naftifina, que elimina a maioría dos patóxenos das infeccións por fungos. Úsase no tratamento da micose das uñas e da pel ata 2 veces ao día.
O curso de tratamento para fungos na área interdixital é de 2-4 semanas. Se as placas das unhas están afectadas, o tratamento esténdese a 3-6 meses.
Para administración oral
Os medicamentos antifúngicos prescríbense por vía oral para enfermidades complicadas. Para destruír o fungo, úsanse comprimidos con itraconazol, ketoconazol, terbinafina e outros antifúngicos. Normalmente, a terapia inclúe o seguinte:
- O fluconazol é un comprimido antifúngico do grupo dos triazol que inhibe o crecemento de fungos. Se a pel e as uñas están afectadas, tome 150 mg do medicamento unha vez por semana.
- A griseofulvina é un antibiótico activo contra o trichophyton e microsporum. Se os espazos interdixitais están afectados, prescríbese 1 g de medicamento ao día.
- As tabletas de terbinafina destrúen a maioría dos fungos parasitos. Os adultos toman 250 mg do medicamento unha vez ao día.
Tratamento de fungos interdixitais nos pés con remedios populares
Os remedios caseiros non eliminan o fungo das unhas dos pés. Utilízanse para reducir a gravidade dos síntomas e acelerar a recuperación.
Baños de sal e sosa
O tratamento eficaz dos fungos implica crear un ambiente desfavorable para a proliferación de candida, trichophyton e aspergillus.
A micose dos dedos dos pés trátase con baños de sosa e sal, que se preparan segundo a seguinte receita:
- en 1 litro de auga, quenta a unha temperatura de 40 ° C; disolver 2 culleres de té. sal de mesa ou bicarbonato de sodio.
- Molla os pés nunha cunca coa solución durante 20 minutos, 1-2 veces ao día durante 3 semanas. O procedemento realízase antes de durmir.
Baños de herbas
Recoméndase tratar o fungo do pé con herbas medicinais que teñen propiedades fungistáticas, antiinflamatorias e cicatrizantes. Estes inclúen:
- camomila farmacéutica;
- casca de carballo;
- herba de San Xoán;
- celidonia;
- ortiga;
- rosa mosqueta;
- plátano;
- sabio.
Para preparar un baño de pés quente, necesitas:
- mestura 2-3 herbas en proporcións iguais;
- verter 3 culleres de sopa. l. materias primas 1 litro de auga;
- ferver durante 3 minutos.
Mollar os pés nun caldo quente filtrado durante polo menos 30 minutos todos os días. Se o fungo das unhas está afectado, o procedemento realízase ata 3 veces ao día.
Loções con vinagre
O vinagre crea condicións desfavorables para a proliferación de patóxenos. Para destruír fungos entre os dedos dos pés:
- mollar gasas ou algodón nun 9% de vinagre;
- aplicar ás zonas afectadas;
- envolve os dedos en plástico;
- Despois de 5-7 minutos, lave a zona interdixital con auga morna.
Para desfacerse rapidamente do fungo, o tratamento realízase 2 veces ao día durante 10-20 días. Despois de que os síntomas da micose desaparezan, aplícanse locións con vinagre durante outros 2-3 días.
Alcatrán de bidueiro
O tratamento dos fungos dos dedos do pé implica o uso de alcatrán de bidueiro. Ten propiedades funxicidas e prevén infeccións secundarias. Para destruír unha infección fúngica debes:
- vaporizar os pés en auga salobre;
- fregar alcatrán de bidueiro na zona de pelado;
- cubrir os dedos con polietileno e illalos cunha toalla;
- despois de 2 horas, retire a compresa, enxágüe e seque a zona interdixital.
Despois da compresa, é recomendable fregar unha pomada ou crema antifúngica nas lesións.
Tintura de celidonia
Para destruír o fungo na zona dos dedos, use tintura de celidonia. Prepárase así:
- A celidonia triturada bótase con vodka nunha proporción de 1:2;
- selado cunha tapa hermética;
- almacenar nun lugar escuro durante 2 semanas.
Limpe a zona interdixital co produto 1-2 veces ao día. O tratamento na casa continúase durante 3-4 semanas.
Iodo
Os baños con iodo curan microdanos nas pernas e evitan infeccións secundarias. Para destruír o fungo entre os dedos necesitas:
- engade 10-15 gotas de solución de iodo ao 5% a 1 litro de auga morna;
- elevar os pés durante polo menos 15 minutos;
- Enxágüe a zona interdixital con auga limpa.
Despois do procedemento, asegúrese de usar unha crema ou ungüento antifúngico.
Outros medios
As receitas tradicionais son eficaces no tratamento e prevención de fungos nos pés, dedos e uñas. Para combater a micose úsanse os seguintes:
- baños con solución de manganeso;
- aplicacións de allo;
- comprimir con decocción de caléndula;
- locións de novocaína;
- tintura de resina de albaricoque.
Regras para a pedicura hixiénica para a micose dos pés
Se o fungo afecta os pés, os espazos interdixitais e as uñas dos pés, debes facerte unha pedicura polo menos 2 veces ao mes. O procedemento de hixiene é realizado por un podólogo.
A pedicura médica inclúe varias etapas:
- Cociñando as pernas ao vapor. Para suavizar as cutículas e os callos, tome baños coa adición dun antiséptico.
- Desinfección da pel e unhas. Antes do procedemento, as lesións son limpas cunha solución antiséptica - clorhexidina.
- Eliminación de ferraxes de callos e callos. Ferramentas e cortadores especiais limpan os engrosamentos dos pés e dos dedos.
- Corte de unhas. O médico recorta as placas das uñas para que non crezan posteriormente na pel.
- Tratamento das lesións con axentes antifúngicos. Finalmente, frógase unha pomada ou crema antifúngica na zona de pelado.
Non é recomendable facer unha pedicura durante unha exacerbación da micose. Isto é perigoso debido á autoinfección e á propagación do fungo a outras partes do corpo.
O podólogo ten á súa disposición unha gran cantidade de ferramentas especiais: cortadores, recortadoras de pel, grapas, raspador, rasqueta, empuxe cutículas. Antes dunha pedicura e mentres limpa os pés, o médico debe esterilizar os instrumentos. Isto evita a propagación da infección.
Complicacións da micose interdixital
A progresión da enfermidade está chea de danos nas placas das uñas. Un tratamento inadecuado leva á atrofia do leito subungueal. Isto crea condicións para que se adhiran as infeccións bacterianas.
A micose non tratada é perigosa debido ás seguintes consecuencias:
- transferencia de infección ás uñas;
- inflamación bacteriana da pel;
- enfermidade ósea necrótica purulenta.
Co paso do tempo, o fungo esténdese á parte traseira do pé, os dedos dos pés e o nocello. Isto leva á transición da micose a unha forma xeneralizada.
Prevención
Préstase especial atención á prevención de enfermidades fúngicas, xa que se atopan en todas partes. Para evitar a infección e a autoinfección co fungo, cómpre:
- controlar a hixiene dos pés;
- usar zapatillas de goma cando visite piscinas e baños públicos;
- tratar rapidamente a sudoración excesiva;
- tratar os espazos interdixitais con talco ou po antifúngico;
- usar zapatos e calcetíns feitos de materiais transpirables;
- tratar as feridas da pel con antisépticos;
- Fai unha pedicura polo menos dúas veces ao mes.
O tratamento oportuno das enfermidades subxacentes e a hixiene evitan o crecemento de fungos entre os dedos. Aos primeiros síntomas da micose, a pel é tratada con antimicóticos locais. Na fase primaria, a enfermidade é facilmente tratable e non causa complicacións.